Communiceren van de hond

Honden zijn sociale dieren en hebben manieren om met elkaar te communiceren. Een hond om geluiden voort te brengen die variëren van waarschuwingen tot uitingen van genoegen. Hij laat geurmarkeringen achter in zijn urine en ontlasting, voornamelijk om andere honden te laten weten of het om een hij of zij gaat en waarschijnlijk om allerlei andere dingen te laten weten, die het menselijk begrip te boven gaan. Honden krabben soms als extra visueel signaal in de aarde in de buurt van de lichaamsgeurmarkeringen. En tot slot communiceert de hond elegant door middel van lichaamstaal. Door de houding van zijn oren en staart is een hond in staat zijn gevoelens en emoties uit te drukken.

Lichaamshouding zijn niet statisch, ze veranderen met veranderde gevoelens. Een hond heeft een ontspannen staart en oren, maar als hij alert wordt, gaan ze omhoog. Voelt hij vervolgens agressie, dan zet hij zijn vacht op, steeds in staart in de lucht en trekt zijn lippen op om zijn tanden te laten zien. Verdere agressie wordt duidelijk als hij in de richting van zijn tegenstander leunt en gromt.

Als een hond bang wordt, legt hij zijn oren vlak naar achteren, verdwijnt zijn staart tussen zijn benen en zakt hij in elkaar. Als hij zich volkomen overrompeld voelt, laat hij zich vernederend op de grond vallen, kijkt weg, en achterbeen op en urineert. Ogen, oren, beharing en staart worden alle gebruikt om stemmingen of gevoelens over te brengen.

Lichaamstaal

De hond laat zijn gevoelens blijken met een subtiele lichaamstaal. Kleine veranderingen in de stand van oren, staart, mond, gezicht en vacht of in de houding hebben al betekenis. Vooral oogcontact is belangrijk. Een dominante hond staart een soortgenoot aan, onderdanige honden vermijden direct oogcontact en kijken weg.

Lichaamshoudingen zijn ook overduidelijk. Een dominante hond staat recht op, de onderdanige kruipt in elkaar. Wij begrijpen deze communicatiemethoden, omdat wij op ongeveer dezelfde manier met elkaar en de honden communiceren.

Gebruik gebruik van lichaamsgeur.

Lichaamsgeuren worden afgescheiden via speeksel, oorafscheiding, anaalzakjes, afscheiding uit vagina en penis en uit klieren rond de anus en op de bovenkant van de staartaanzet. Al deze geuren brengen informatie over. Daarom ruiken honden aan elkaars lippen en oren. Vooral oorgeuren kunnen  stoffen bevatten die iets zeggen over de seksuele status. De klier op de bovenkant van de staartwortel is een overblijfsel van een geurklier. Bij andere hondachtigen zoals de wolf en de coyote is die klier veel actiever en laat sporen achter als hun staart langs in bosjes strijkt.