Boatswain


Boatswain

De Brit Lord Byron (1788 – 1824) was een populaire dichter en stond ook bekend om zijn voorliefde voor dieren, waarvan zijn NewFoundlander Boatswain wel de bekendste geworden is door het beroemde gedicht wat hij bij het overlijden van Boatswain schreef en het monument wat hij voor hem liet bouwen.

Boatswain is slechts 5 jaar geworden en is gestorven aan Hondsdolheid.
Over het overlijden van Lord Byron zijn verschillende versies, de één schrijft dat hij aan koorts overleed, de ander dat hij in de oorlog ver van zijn huis overleed. 
Zijn wens was om bij Boatswain begraven te worden, maar dat is nooit gebeurd.

Lord Byron had ook een butler welke hij beloofd had, dat als hij overleed, hij ook bij Boatswain in het graf zou worden bijgezet.
Dat zag de butler blijkbaar niet zitten want niet lang daarna nam hij ontslag.

Het beroemde gedicht wat op de graftombe van Boatswain staat:

Epitaph to a Dog
Grafschrift voor een hond.


Dicht bij deze plek
zijn de overblijfselen  neergelegd van een
die schoonheid zonder ijdelheid bezat,
Kracht zonder onbeschaamdheid,
Moed zonder wreedheid,
en alle deugden van de mens zonder zijn ondeugden.

Deze lof, wat onbetekenend vleierij zou zijn
indien ingeschreven op menselijke as,
is maar een eerbetoon aan de herinnering van
BOATSWAIN, een hond,
Welke werd geboren in Newfoundland in mei 1803
En stierf in Newstead op 18 november 1808.
Als een trotse zoon van mensen terugkeert naar de aarde,
Onbekend voor glorie, maar bevestigd door geboorte, 

De kunst van de beeldhouwer die de pracht van pijn uitbeeld,
En legendarische urnen welke hieronder rusten:
Als alles klaar is, kan op het graf worden gezien,
Niet wat hij was, maar wat hij had moeten zijn:

Maar de arme hond, in het leven de beste vriend,
De eerste om te verwelkomen, voorop om te verdedigen,
Wiens eerlijke hart nog steeds van zijn meester is,
Die werkt, vecht, leeft, ademt alleen voor hem,
Ik ken er slechts één en dat was hij.

Ongehoorde valpartijen, onopgemerkt in al zijn waarde,
In de hemel de ziel ontzegd die hij op aarde had:
Terwijl de mens, ijdel insect! hoopt vergeven te worden,
En claimt zichzelf in een exclusieve hemel.
Oh man! jij zwakke huurder van een uur.

De beroemde graftombe van Boatswain: