Turkse Van

 De Turkse Van is een natuurlijk kattenras dat zonder enige inmenging van de mens en in alle rust heeft kunnen ontstaan aan de voet van de berg Ararat, in het vrijwel geïsoleerd liggende gebied rondom het Van-meer in het oosten van Turkije.

Hoe deze halflangharige dieren met hun specifieke karaktereigenschappen daar gekomen zijn, vermeldt de geschiedenis niet. Er is wel geopperd dat ze misschien afstammelingen zijn van halflangharige Chinese katten die langs de drukke zijderoute het Vanmeer bereikt hebben en daar vervolgens gebleven zijn. In 1955 bezochten twee vriendinnen het gebied rond het Vanmeer en zij raakten onder de indruk van de kleurrijke, halflangharige verwilderde katten die daar zo talrijk voorkwamen.

Een van hen, de Engelse Laura Lushington, wist twee exemplaren te vangen en nam deze mee naar huis. Deze twee dieren, beide overwegend wit met de zo kenmerkende rode aftekeningen, kregen grote bekendheid. Ze vormden, samen met andere importen van enkele jaren daarna, de basis voor de fokkerij van Turkse Vans in Europa. In 1969 werd het ras in Engeland erkend en twee jaar later volgde de officiële erkenning door de FIFe op het vasteland van Europa. Ook in de Verenigde Staten fokt men momenteel met het ras.

De Turkse Van heeft een bijzonder temperament dat vraagt om een eigenaar die inzicht heeft in het karakter van katten. Turkse Van’s zijn aanhankelijk en doorgaans erg gesteld op mensen, maar de meesten zullen het u duidelijk laten voelen als ze in hun ogen onheus bejegend worden.

Voor mensen die meer ervaring met katten hebben, zullen Turkse Van’s niet onvoorspelbaar reageren, ze laten immers met hun hele lichaamshouding zien dat ze de situatie beu zijn, maar anderen kunnen het karakter van de Turkse Van wel eens als onvoorspelbaar omschrijven. Er kan over dit ras heel wat gezegd en geschreven worden, maar kalm en gelijkmatig is het beslist niet.

Turkse Van’s hebben de neiging zich aan één persoon binnen het gezin in het bijzonder te hechten. Alle liefdesuitingen, aanhankelijkheid en zachte kanten die de Turkse Van in zich heeft, worden dan op deze persoon geprojecteerd.

De andere leden van het gezin worden weliswaar geaccepteerd en de Van zal hun gezelschap echt wel regelmatig opzoeken, maar doorgaans zijn de overstelpende liefdesuitingen voor één persoon of hooguit twee personen bestemd.

Ten opzichte van katten en honden stelt de Turkse Van zich in het algemeen sociaal op, de onderlinge verstandhoudingen tussen de dieren zijn doorgaans erg goed. Turkse Vans zijn actieve katten die graag jagen en spelen.

Hierbij tonen ze zich heel moedig en waar een andere kat onder de indruk kan raken van harde geluiden of een onverwachte reactie van het prooidier zal de Turkse Van juist aangemoedigd worden het ‘karwei te klaren’. Het ras kent over het algemeen weinig angst voor water, dus zullen eigenaars van deze kat tijdens de opvoeding inventief moeten zijn.

Normaal gesproken zijn gerichte stralen uit plantenspuiten voor de meeste katten afdoende om ze tot de orde te roepen, maar de kans is groot dat uw Turkse Van deze charges van uw kant als een leuk en boeiend spelletje ziet.

Ondanks het feit dat slechts weinig Van’s uit vrije wil het water opzoeken met de bedoeling er in te zwemmen, zal een jagende Turkse Van het water niet schuwen. Eigenaars van deze katten kunnen u vertellen dat er onder hun katten exemplaren zijn die vissen uit vijvers opduiken.

Ook eenden worden achtervolgd tot ver op het water. Het bezit van een Turkse Van is zonder meer een bijzondere ervaring, maar alleen voor mensen die deze speciale kat met al zijn rastypische karakterfacetten in zijn waarde kunnen laten.

Ontstaan in: Voor de 18e eeuw
Gewicht: 3 – 8,5 kg
Kleur: Auburn (rood) met wit en crème met wit.
Huid: Zachte vacht geen neiging tot klitten.
Aard: Zelfbewust.