Shetland Sheepdog of Sheltie

De Sheltie of Shetland Sheepdog is tegenwoordig populair als gezelschapshond. Oorspronkelijk is hij een talentvolle herders-hond, die eeuwenlang zijn sporen op dit gebied heeft verdiend. De ‘Sheltie’ stamt waarschijnlijk af van grotere Collies zoals de langharige Schotse Herdershond. Het kleine formaat is een aanpassing aan de sobere omstandigheden op de Shetland Eilanden ( waar ook de Shetland pony’s vandaan komen ) ,waar hij werd gefokt. Op Shetland noemt men hen de Toonie Dogs ( “toon” = boerderij ). Het ras kan al even oud zijn als de Collies zelf en is waarschijnlijk met handelaars, walvisvaarders of nieuwe bewoners naar de eilanden gekomen.

De Shetland Sheepdog komt al voor op een afbeelding uit 827. Omdat de Shetland Eilanden zo geïsoleerd zijn, was het ras tot het begin van de 20ste eeuw vrijwel onbekend. Rond 1900 kregen de Britten belangstelling voor het ras en vermengden zij het ras met dwerghonden ( onder andere Dwergspaniels en Dwergkezen ). Door deze acties was het ras echter niet meer uniform qua uiterlijk en moest men opnieuw starten met selectie en fok. In 1909 tenslotte werd het ras erkend en werden rasverenigingen opgericht. Sinds die tijd hebben Shelties meegedaan aan allerlei veld-, herdershonden- en gehoorzaamheids-wedstrijden, waarin ze veel succes hadden. De rasstandaard beschrijft de Shetland Sheepdog als een kleine Schotse Herdershond, met een schofthoogte van 37 cm en een lichaam dat een zeer symmetrisch geheel vormt. Deze honden zijn rustig en trouw en maken graag lange wandelingen.

Shelties zijn uiterst sociale honden die in de regel erg goed omgaan met soortgenoten en katten, maar ook met (klein)vee. Als kinderen de hond in zijn waarde laten, veroorzaken Shelties zelden problemen. Ten opzichte van vreemde mensen nemen de honden van een afwachtende houding aan.

Hij is intelligent, waakzaam, zacht, aanhankelijk, geen allemansvriend.
Deze hond is niet moeilijk op te voeden. De Sheltie leert graag en vindt het heerlijk om bezig te zijn.,

De verzorging van de Sheltie stelt niet veel eisen, maar een regelmatige borstel- en kambeurt is toch wel noodzakelijk, met name in de ruiperioden. Klitten vormen zich met name achter de oren, bij de broek en in de oksels. Vergeet deze plaatsen niet tijdens het borstelen.

Komt uit: Goot-Brittannië.
Ontstaan in: 19e eeuw
Gewicht: 6 – 7 kg
Kleur: Merle, sable en wit, driekleurig, sable, black & tan, zwart-wit, blue merl
Vacht: Lang, hard en recht met korte, dichte en zachte ondervacht.
Levensverwachting: 12 – 14 jaar
Aard: Intelligent, waakzaam, zacht, aanhankelijk, geen allemansvriend.