Schillerstövare

De Schillerstövare is in hoofdzaak een jachthond. Hij komt alleen in Scandinavië voor en is ook buiten Zweden zeldzaam. Hij houdt uitstekend spoor op sneeuwhaas en vos. Zijn harde wintervacht geeft goede bescherming tegensneeuw en kou. Door snelheid en uithoudingsvermogen is hij een onvermoeibare jachtgezel. Hij werkt als brak onder het geweer.

Typisch Scandinavisch is dat hij zijn prooi niet pakt, maar blaft tot de jager verschijnt. In Zweden waar de jacht een echt tijdverdrijf is, wordt een spannende jacht hoger gewaardeerd dan de jachtbuit. Jagers roepen dan ook vaak hun hond terug en laten haas of ander wild in leven. De Schillerstövare komt ook steeds vaker op tentoonstellingen. Hij is gehoorzaam en geschikt als gezelschapshond, maar eist veel beweging.

In heel Zweden komen al sinds de Middeleeuwen plaatselijke brakken voor. In de 19e eeuw was Per Schiller, een boer, op zoek naar lichte, lichtvoetige brakken. Hij importeerde Duitse brakken, kruiste ze met plaatselijke brakken en creëerde de hond, die nu zijn naam draagt. Het ras werd in 1952 erkend.

Komt uit: Zweden.
Ontstaan in: Middeleeuwen,
19e eeuw
Gewicht: 18 – 24 kg
Kleur: Veelal zwart met roestbruin.
Vacht: Kortharig
Levensverwachting: 12 – 14 jaar
Aard: Robuust, energiek.levendig