Groenendaeler

Tegen het eind van de 19- eeuw kregen liefhebbers belangstelling voor hun Nationale herdershonden. Rasstandaarden werden opgesteld, waarna selectieve fokkerij op uiterlijk plaatsvond. De Groenendaeler is één van de vier variéteiten van de Belgische Herdershond.

De Belische Herdershonden worden in verschillende variéteiten ingedeeld. De zwarte langharige is de Groenendaeler. In 1891 besloot het hoofd van de Veterinaire Hogeschool te Cureghem en inventarisatie van herdershonden te houden, waarna het ras in 1892 werd erkend. In België Bestonden in die tijd echter allerlei clubs, die elkaars kleur- en vacht-variëteiten  niet erkenden. uiteindelijk bleven er vier over, waarvan de Groenendaeler er één is. Ze worden zowel afzonderlijk gefokt als gekeurd, maar vormen toch één ras.

Groenendaelers zijn intelligente en attente honden. Zij zijn leergierig en in het algemeen aan hun baasje gehecht. Het is belangrijk om het zelfvertrouwen van deze hond van pup af aan op te bouwen.
Men kan hem het beste overal mee naartoe nemen om hem vreemde dingen te leren kennen. De omgang met andere huisdieren en honden geeft geen problemen, als je hem vroeg aan deze dieren went.
Tegenover vreemde mensen treden zij vaak gereserveerd op. In huis zal deze hond een rustig karakter hebben, als men hem buiten genoeg beweging geeft.

Komt uit: België.
Ontstaan in: Middeleeuwen
Gewicht: 27,5 – 28,5 kg
Kleur: Zwart
Vacht: Lang
Levensverwachting: 12 – 14 jaar
Aard: Aanhankelijk, Loyaal, Krachtig, Dominant, Intelligent, Actief