Berghond van de Maremmen en Abruzzen

De Berghond  van de Maremmen en Abruzzen is een van de oudste Italiaanse honderassen. Sinds 1950 werd er nog onderscheid gemaakt tussen de Pastore Maremmano en de Pastore Abruzzese. Volgens kynologen kwam het ras al voor het begin van onze jaartelling in Italie voor, en men neemt aan dat hij oorspronkelijk uit Azie afkomstig is. Toen werd hij, net als tegenwoordig, als waak- en herdershond gebruikt, een taak waarvoor hij zeer betrouwbaar is. Tegenwoordig komt het ras, zij het in beperkt mate, ook buiten het land van herkomst voor, maar dan hoofdzakelijk als gezelschapshond

Ze gaan goed om met soortgenoten en andere huisdieren, en ook met kinderen zijn ze over het algemeen geduldig en toegeeflijk. Tegenover vreemden stellen ze zich vaak wat gereserveerd op, al neemt dit echt geen extreme vormen aan. Iemand die niets te zoeken heeft op jouw terrein krijgt van deze hond niet de kans het te betreden.

Ze zijn waardig, volgzaam, zacht, felle bewaker.
Dit is geen hond die slaafs uw commando’s opvolgt, en al helemaal niet wanneer hij er het nut niet van inziet. Hij moet op basis van wederzijds respect opgevoed worden, met de stem en zachte, maar consequente hand.

Dit ras heeft de ruimte nodig, zowel geestelijk als lichamelijk. Veroordeel de hond niet tot driemaal daags een ommetje. De Berghond heeft behoefte aan lange en afwisselende wandelingen en moet zich zo nu en dan eens flink kunnen uitleven. Wanneer hij voldoende vrijheid en beweging krijgt, zal hij in huis rustig zijn.

Komt uit: Italë.
Ontstaan in: Oudheid
Gewicht: 30 – 45 kg
Kleur: Zwart, Wit, Crème, Bruin, Grijs
Vacht: Overvloedig, lang en tamelijk hard, op hoofd en voorkant van de benen kort.
Levensverwachting: 11 – 13 jaar
Aard: Waardig, volgzaam, zacht, felle bewaker.